Blog 6 maart 2026
Ledenraad
Voor zaterdag 7 maart staat onze jaarlijkse Ledenraad al een tijdje in onze agenda’s. Naast de terugkomende vaste punten zoals de jaarverslagen en verkiezingen staan er deze keer een aantal belangrijke zaken voor de toekomst van onze duivensport op de agenda. Ik besteed er deze week in mijn wekelijkse blog én in ODH graag kort aandacht aan.
Herindeling Afdelingen
Deze fikse operatie zit gelukkig in de eindfase van het proces. Ik kijk liever niet terug op wat er inmiddels allemaal gepasseerd is. Ik constateer wel dat er ontzettend hard gewerkt is door vele bestuurders in de afgelopen tijd. Er komt erg veel bij kijken om alle onderdelen voldoende aandacht te geven én alles goed te regelen voor de toekomst. Daarbij moet vaak over de eigen schaduw worden heengestapt. Daarnaast lopen ook alle normale zaken door die de nodige aandacht vragen. Kortom dank aan allen die veel van hun vrije tijd hebben opgeofferd om stappen te zetten in het belang van de toekomst van de duivensport. Op dit moment zijn drie van de vijf afdelingen opgericht. Bij de andere twee wordt daar hard aan gewerkt. Het instellen van een commissie die de juridische en fiscale zaken zou gaan begeleiden blijkt niet nodig te zijn. Dit wil niet zeggen dat er op dat gebied helemaal geen vragen zijn, maar het is gebleken dat het daarvoor niet nodig is om een commissie te installeren. Juridische adviezen worden waar nodig ingewonnen.
Er is veel werk verzet en laten wij hopen dat wij van de overheid de mogelijkheid krijgen om in de nieuwe afdelingen te gaan vliegen. Uiteindelijk is het daarom allemaal te doen.
Digitalisering
Velen zullen al kennis genomen hebben van de stukken die horen bij dit agendapunt. Inmiddels is mij ook wel duidelijk geworden dat er veel spookverhalen rond dit item de ronde doen. In het stuk staan een aantal feiten waar je als landelijke organisatie iets mee moet, anders ben je nalatig en faal je naar de mening van het NPO Bestuur. Fraudemogelijkheden moet je zo maximaal mogelijk willen voorkomen, daar zal iedereen die de sport lief is het ook wel over eens zijn. Verder lopen wij er tegenaan dat wij op dit moment nog werken met ECS-systemen die dateren uit de laatste jaren van de vorige eeuw. Ze zijn dus meer dan 25 jaar oud. U mag zelf invullen welke elektronica u nog thuis heeft die het zo lang heeft weten vol te houden. Het afgelopen jaar is ook wel gebleken dat er zich de nodige problemen hebben voorgedaan met de oudste systemen. Dat alles wil niet zeggen dat morgen alles al anders is. Dat is zeker niet aan de orde. Het is nadrukkelijk de bedoeling dat - ondanks aanpassingen in de toekomst - alle leden aan boord moeten kunnen blijven. Sterker nog, daar gaan wij ook voor zorgen. Linksom of rechtsom.
Als het over de investeringen in de NPO-omgeving gaat, kan ik melden dat daar voor dit jaar in de begroting rekening mee is gehouden. Het betreft met name de testfase van de entlijsten door Afdeling Friesland.
Over alle vervolgstappen gaat een commissie zich buigen. Deze commissie bestaat uit:
- Ardy Bullee
- NPO secretaris Lucas Vokurka
- één vertegenwoordiger met ICT-kennis uit elke afdeling.
Stap voor stap wordt alles bekeken en de bijbehorende financiële consequenties worden telkens aan de Ledenraad voorgelegd. Inmiddels kregen wij het verzoek of het in verband met de complexiteit ook mogelijk is om een deskundige derde naar het voorgestelde traject te laten kijken. Uiteraard is dat prima. Alles wat kan helpen om het beste resultaat te bereiken is wenselijk.
Lossingsbeleid en protocollen
Dit is het derde belangrijke punt dat op de agenda staat. Een commissie bestaande uit alle geledingen die met het lossen te maken hebben is onder leiding van Leo van der Waart vijf keer bij elkaar geweest. Dit om de verschillende onderdelen die met de materie te maken hebben te bespreken. Het heeft geleid tot een bijgesteld lossingsbeleid en herziene documenten. Het voert te ver om hier uitgebreid op in te gaan. Ik raad iedereen - die graag meer wil weten over wat er komt kijken bij het verantwoord lossen van onze duiven - aan de stukken door te nemen. Morgen gaan wij ze bespreken. Ik zeg altijd dat na de topverzorging van de duiven door de liefhebbers, het vervoeren en de lossingen cruciaal zijn.
IN MEMORIAM – TON EBBEN
Zondag 1 maart bereikte ons het verdrietige bericht dat onze oud-directeur Ton Ebben was overleden, nadat hij enkele dagen daarvoor een hartstilstand had gehad. Ton was van 1996 tot 2012 directeur van het Bureau NPO, toen nog gevestigd in Veenendaal. Hij was toen nog niet heel lang in de duivensport, maar had zich er helemaal in gestort en was bezig met het schrijven van een boekje waarin de sport werd uitgelegd. En Ton bleek ook een echte schrijver te zijn; hij zette het blad “Duivenpost” op dat door de NPO werd uitgegeven, voordat Op de Hoogte een feit was. Hij schreef mee aan het boekje voor Jeugd en Beginners, schreef “de moderne duivencoach” en maakte een brochure over Postduiven in de omgeving. Dat laatste boekje ging over ruimtelijke ordening en kon gebruikt worden als voorlichting voor buren en gemeenten die overlast verwachtten.
Als ex-wethouder was Ton uiteraard op de hoogte van alle regels en procedures en meer dan eens mochten leden gebruik maken van zijn kennis op dit gebied. Hij schreef brieven aan gemeentes, ging soms mee naar een bezwaarprocedure en vaak lukte het hem met rust en een vleugje humor de problemen voor de liefhebbers op te lossen. Ook na zijn pensionering mochten wij om zijn advies vragen als leden problemen hadden met het houden van duiven of bouwen van hokken.
In de jaren dat Ton directeur was, gaf hij samen met Ad van Heyst leiding aan ongeveer 12 personeelsleden. In zijn tijd sloten we ons aan bij een CAO, zodat de arbeidsvoorwaarden voor iedereen goed geregeld waren. Ton was een mensenmens, de deur van zijn kantoor stond altijd open voor wie hem wilde spreken. Hij bleef wel een politicus en was dus ook regelmatig op pad om te netwerken en hij had veel nuttige contacten voor de duivensport bij het Ministerie en belangengroepen als het om dierenwelzijn ging.
De sfeer onder zijn leiding was prettig; er werd hard gewerkt maar er was zeker tijd voor een lolletje hier en daar. En niet zelden was hijzelf degene waarmee grappen werden uitgehaald. Hij liet dit altijd laconiek over zich heenkomen, maar genoot er wel van. Ton was altijd geïnteresseerd in het wel en wee van zijn collega’s maar deelde zelf ook van alles over thuis. Over Trees, over Wim en Falco en hij was zo trots als een pauw toen hij opa werd van “zijn Reneetje” en later ook Linus.
Toen hij in 2012 met pensioen mocht, had hij meer tijd maar dat was al snel weer ingevuld. Ton bleef een harde werker en begaan met de medemens. Als we aan Ton denken, herinneren we ons zijn rust, menselijkheid en “zachte kracht” waarmee hij van alles voor elkaar kreeg. Zoals hij op de foto van de rouwkaart staat, zo herkennen wij Ton ook. Met het alpinopetje en de pijp, want zijn motto op kantoor was “een tevreden roker is geen onruststoker”.
Tons overlijden zal niet alleen bij ons een leegte achterlaten; ook in de politiek, in de duivensport, bij zijn vrienden zal hij gemist worden. Maar nog het meest door zijn gezin. We wensen Trees, Falco en Suzanne, Wim en Ashley, Renée en Linus heel veel sterkte in de komende tijd.
Bureau en Bestuur NPO
